9 augustus 2011, 11:12 | Hendrik Oude Nijhuis | 1945x gelezen

Euro-drama ontvouwt zich verder

Zoals u waarschijnlijk wel bekend is vorige maand tot een tweede noodpakket voor de Grieken besloten. De voorwaarden zijn deze keer wat versoepeld: zo betaalt Griekenland nu 3,5 procent rente waar de rente op eerdere noodleningen nog 4,5 procent bedroeg.

Wel opmerkelijk is nu dat sommige landen die voor deze noodleningen garant staan meer dan 6 procent rente moeten betalen om zelf geld te kunnen lenen. Voor Spanje en ItaliŽ geldt dat bijvoorbeeld.

Dus ook al betaalt Griekenland haar leningen volledig terug dan resteert voor deze landen alsnog een verlies. Gelukkig -voor deze landen althans- kent Europa een correctiemechanisme waarmee in het negatieve verschil tegemoet gekomen wordt. Maar ook dat geld moet uiteraard ergens vandaan komen. U raadt het al... bij die landen die als gevolg van (relatief) verstandig financieel beleid vooralsnog wel een lage rente hebben. Nederland bijvoorbeeld.

Structureel probleem onopgelost


Extra noodleningen tegen gunstige voorwaarden of het kwijtschelden van schulden biedt landen in problemen tijdelijk wat extra liquiditeit. Extra lucht zeg maar. Maar het structurele probleem van het onderlinge verschil in concurrentiekracht blijft hiermee volstrekt onopgelost. Vandaar ook dat de problemen in de eurozone telkens weer de kop opsteken.

Doordat valutamechanismen als gevolg van de euro hun werk niet meer kunnen doen, kunnen de minder concurrerende (zuidelijke) eurolanden zich opmaken voor vele jaren van recessie, depressie en hoge werkloosheid. Allerlei garanties en noodleningen zullen hierbij onvermijdelijk blijken. Maar een structurele oplossing bieden die dus niet.

Spanje en ItaliŽ


Zoals we hierboven al aangaven bedraagt de rente op Spaanse en Italiaanse leningen met een looptijd van 10 jaar inmiddels meer dan 6 procent. Voor beide landen is dat het hoogste niveau sinds de invoering van de euro. Tevens geldt dat het verschil met de Duitse rente inmiddels tot meer dan 4 procent is opgelopen. Eveneens een record. Anders gesteld: nooit eerder waren de financiŽle markten zo pessimistisch over de toekomst van de euro als nu.

Spanje heeft te maken met een gecrashte huizenmarkt en massale werkloosheid. Vooral de werkloosheid onder jongeren is torenhoog: 44 procent van de Spaanse jongeren is werkloos.

ItaliŽ kampt daarentegen vooral met haar immense schuldenberg en politieke onzekerheid. Op Amerika en Japan na kent ItaliŽ met EUR 1.800 miljard de grootste schuldenberg ter wereld (119% van het BBP). Uitgaande van een rente van 6 procent is ItaliŽ enkel aan rentebetalingen 100 miljard euro kwijt. Per jaar wel te verstaan.

Griekenland, Ierland en Portugal klopten bij het Europese Noodfonds aan toen hun rente opliep tot boven de 7 procent. Spanje en ItaliŽ zitten hier nu met een rente van ruim 6 procent al niet meer ver vanaf. De schulden van deze landen zijn echter dermate groot dat het eigenlijk onverantwoord is om hier met een klein aantal noordelijke Eurolanden garant voor te gaan staan. De Nederlandse staatschuld zou er met tientallen procenten door stijgen. Het rentepercentage dat Nederland zelf op haar schulden betaalt, zou waarschijnlijk eveneens fors stijgen.

Twee opties


En eigenlijk komen we hiermee opnieuw tot de conclusie die heel wat economen en geschiedkundigen al eerder trokken: een muntunie zonder politieke unie loopt vrijwel altijd fout. Scherp gesteld resteren een tweetal opties:

1) Of men maakt van Europa een echte politieke unie. Een 'Verenigde Staten van Europa' zeg maar. Voor de rijkere Eurolanden zoals Nederland betekent dit impliciet wel dat de door de eeuwen heen opgebouwde welvaart langzaam maar zeker naar Europa overgeheveld wordt.

2) Of men kiest ervoor de euro op te breken. Een alternatief dat op korte termijn eveneens bepaald niet kosteloos zal zijn. Maar op wat langere termijn bezien vanwege de lagere verwachte rente voor Nederland misschien nog niet eens zo heel onaantrekkelijk hoeft te zijn. Immers, mede aan de eeuwenlang lage rente heeft Nederland haar huidige welvaart te danken.

Onze politici doen er verstandig aan -12 jaar na de invoering van de euro (!)- de voors en tegens van beide alternatieven zorgvuldig tegen elkaar af te wegen. Wanneer straks besloten wordt ook garant te gaan staan voor de Spaanse en Italiaanse staatsschuld kiest men feitelijk voor optie ťťn. Een weg terug is er dan eigenlijk niet meer.



Hendrik Oude Nijhuis MSc.   Over de auteur; Hendrik Oude Nijhuis MSc.
Oude Nijhuis heeft zich jarenlang verdiept in de strategieŽn van 's werelds beste beleggers en is tevens oprichter van warrenbuffett.nl. Via deze website kunt u tijdelijk een gratis module aanvragen over de beleggingsstrategie van Warren Buffett.
 Deel dit artikel
(0)
Er zijn nog geen reacties op dit artikel.
Let op: Op een artikel ouder dan 7 dagen kan alleen gereageerd worden door geregistreerde bezoekers.
Wil je toch reageren, registreer je dan gratis.


Binck Bank


Beoordeel artikel
Beoordeel dit artikel
 BaggerRedelijkPrimaGoedUitstekend
Er zijn nog geen beoordelingen.
Socialstock nieuwsbrief
Wekelijks op de hoogte blijven van de artikelen op Socialstock? Schrijf je in voor de nieuwsbrief.
        Volg Socialstock op Twitter!  volg Socialstock
op Twitter