19 december 2011, 11:40 | Hendrik Oude Nijhuis | 2853x gelezen

Twee hardnekkige misverstanden

In gesprekken met beleggers merken we regelmatig dat van een tweetal wijdverbreide misverstanden sprake is. Twee misverstanden die bijzonder hardnekkig blijken. We ontmaskeren ze hieronder...

Misverstand 1


Voor nogal wat beleggers geldt dat zij voor de komende jaren nauwelijks economische groei voorzien. Om die reden worden aandelen gemeden. Kennelijk wordt door hen verondersteld dat er een duidelijk (positief) verband bestaat tussen economische groei en aandelenrendement. Dat is echter niet het geval!

Buffett ging hier eerder al eens op in. Zo stelde hij eind '99 dat de Amerikaanse economie in de 17 jaar tussen 1964 en 1981 met maar liefst 370% is gegroeid. De omzet van de bedrijven in de Fortune 500 (de index van de grootste Amerikaanse bedrijven gemeten naar omzet) verzesvoudigde zelfs. En de Dow Jones? Die bleef in deze periode totaal onveranderd...

De volgende zeventien jaar (1982-1999) groeide de Amerikaanse economie juist een stuk minder. Aandelen echter vertienvoudigden in deze periode in waarde: de Dow Jones steeg van 875 naar 9.181 punten.

Uiteraard, bovenstaande vormt slechts een voorbeeld. Maar ook brede, zorgvuldig uitgevoerde onderzoeken naar de relatie tussen economisch groei en aandelenrendement tonen aan dat er vrijwel geen verband is. En voor zover er al sprake is van een verband geldt dat deze eerder negatief dan positief is. Ofwel: hoe lager de economische groei hoe hoger het rendement van aandelen.

De keuze aandelen te mijden vanwege de verwachting van lage economische groei is dan ook eigenlijk enkel gestoeld op een hardnekkig misverstand. Het veronderstelde verband (lage economische groei = laag beursrendement) blijkt in werkelijkheid namelijk helemaal niet te bestaan.

Misverstand 2


Een ander misverstand welke we met enige regelmaat terugzien is dat steeds meer beleggers lijken te veronderstellen dat goud een prima lange termijn-belegging is. Simpelweg 'omdat goud nu al heel wat jaren in prijs stijgt, terwijl aandelen vrijwel niets doen'. Goud echter, op lange termijn bezien, is een belegging die tot geen enkele waardetoename leidt.

Eigenlijk is dat niet zo vreemd. Een klompje goud genereert immers zelf op geen enkele wijze opbrengsten. Vandaar dat in beleggingstermen wel gesproken wordt over 'niet-productieve assets'. Op langere termijn beweegt de goudprijs vrijwel gelijk aan de inflatie. Ofwel, in termen van koopkracht schiet u met een goudbelegging eigenlijk niets op.

Op presentaties bij beleggingsclubs laten we wel eens zien dat u voor 1 ounce goud in het jaar 1800 US $ 19,39 moest betalen. Momenteel krijgt u - met dus de fantastische goudjaren sinds het jaar 2000 achter de rug (!) - voor dezelfde ounce goud US $ 1.598. Dat is een gemiddeld jaarlijks rendement van 2,1%. Net genoeg om de inflatie bij te houden, maar veel meer beslist ook niet.

Voor allerlei andere zaken die net als goud zelf geen opbrengsten genereren, geldt in grote lijnen hetzelfde verhaal. Denkt u aan beleggingen in andere metalen, allerlei landbouwgrondstoffen maar ook aan beleggingen in wijn of flessen sterke drank. Of het beleggen in schilderijen, kunst of onroerend goed. Prijzen kunnen soms flink boven het inflatieniveau uitstijgen (denk maar eens aan de Nederlandse huizenmarktluchtbel), maar zullen uiteindelijk weer terugkeren naar het inflatieniveau. Geen van deze categorieŽn laat op termijn een rendement zien dat substantieel boven het niveau van inflatie uitkomt.

Aandelen echter doen dat wel. Omdat hier wel sprake is van onderliggende winsten die door de bedrijven gegenereerd worden. Een bedrag van 100 gulden (EUR 45,38) in 1800 belegd in een gespreide aandelenindex zou vandaag - dus met de beroerde beursjaren sinds het jaar 2000 meegerekend - EUR 512.000.000,00 waard zijn. Een half miljard dus, oftewel circa 8% rendement per jaar, bestaande uit zowel dividend als koerswinsten.

Belangrijk om te weten...


En belangrijk om te weten: er bestaat geen enkele reden te veronderstellen waarom goud en aandelen in de toekomst substantieel van hun eigen langjarige gemiddelde (reŽle) rendementen zouden afwijken. Op korte termijn is het best mogelijk dat goud nog flink stijgt. Of aandelen nog verder dalen. Dat goud net als aandelen een prima lange termijn-belegging zou zijn, is echter een hardnekkig misverstand.

Zoals u weet bieden rendementen uit het verleden geen enkele garantie voor te toekomst. Eeuwenlange gemiddeldes echter bieden beleggers wel het nodige houvast!



Hendrik Oude Nijhuis MSc.   Over de auteur; Hendrik Oude Nijhuis MSc.
Oude Nijhuis heeft zich jarenlang verdiept in de strategieŽn van 's werelds beste beleggers en is tevens oprichter van warrenbuffett.nl. Via deze website kunt u tijdelijk een gratis module aanvragen over de beleggingsstrategie van Warren Buffett.
 Deel dit artikel
(0)
Er zijn nog geen reacties op dit artikel.
Let op: Op een artikel ouder dan 7 dagen kan alleen gereageerd worden door geregistreerde bezoekers.
Wil je toch reageren, registreer je dan gratis.


Binck Bank


Beoordeel artikel
Beoordeel dit artikel
 BaggerRedelijkPrimaGoedUitstekend
Er zijn nog geen beoordelingen.
Socialstock nieuwsbrief
Wekelijks op de hoogte blijven van de artikelen op Socialstock? Schrijf je in voor de nieuwsbrief.
        Volg Socialstock op Twitter!  volg Socialstock
op Twitter