13 december 2011, 13:24 | Hendrik Oude Nijhuis | 3087x gelezen

Duitsland, kies maar: einde euro of inflatie?

Ondanks dat er afgelopen week weer eens een 'Top der Toppen' over de problemen in de Eurozone gehouden werd - de 17e al (!) - blijft het structurele probleem onopgelost. Tenzij Duitsland hoge inflatie accepteert, lijkt het een kwestie van tijd te zijn voordat het eerste land de euro verlaat.

Concurrentieprobleem


Jaren geleden, ten tijde van de invoering van de euro, werd door de financiŽle markten nog geloofd dat het euro-experiment zou slagen. De rentes van de verschillende landen in de Eurozone kropen steeds dichter naar elkaar toe. Voor de Zuid-Europese landen betekende dit haast ongekend lage renteniveaus.

Een historische en unieke kans voor deze landen om dure, maar noodzakelijke hervormingen door te voeren om van Europa in economisch opzicht echt een geheel te maken. Maar helaas, men besloot exact het omgekeerde te doen. In Zuid-Europese landen werden meer ambtenaren aangesteld en werden de lonen, uitkeringen en pensioenen opgeschroefd. Van productiever en slimmer werken was vrijwel geen sprake.

Doordat de productiviteit dus niet toenam maar de lonen wel stegen, verslechterde de concurrentiepositie zienderogen. Alhoewel, door het opvoeren van de schuldenniveaus kon de rap verslechterende concurrentiepositie nog een tijdlang verdoezeld worden.

Noord-Europa, met name Duitsland maar Nederland eveneens, voerde exact het omgekeerde beleid. Hier werden de lonen niet of vrijwel niet verhoogd. Terwijl men de productiviteit hier wel wist op te schroeven. Afgezet tegen de hier gestegen productiviteit zijn bij ons de lonen dus eigenlijk omlaag gegaan. Geen wonder dan ook dat het noorden de concurrentiestrijd met Zuid-Europa nu met vlag en wimpel wint.

Om de euro te kunnen behouden, is het essentieel dat dit concurrentieprobleem wordt opgelost. Tenzij Noord-Europa natuurlijk bereid zou zijn flink af te boeken op Zuid-Europese schuld en tevens nog eens structureel geld wil overhevelen. De animo daarvoor in Nood-Europa is gering.

De huidige oplossing (die niet werkt)


Als oplossing voor het reeds genoemde concurrentieprobleem ligt de aandacht nu vooral bij besparingen en hervormingen in het zuiden van Europa. Echter, wanneer dit gebeurt in een diepe recessie zorgt dat er enkel voor dat die recessie zich verder verdiept. Waardoor vervolgens nog meer bezuinigd moet worden...

Maar stel nu even dat het wel lukt. Dat het met enkele jaren lukt om de lonen en prijzen aldaar met 30% te verlagen. Want pas dan wordt men in Zuid-Europa weer enigszins concurrerend. Probleem dan is dat ook de belastinginkomsten met een procent of dertig dalen. De staatsschulden worden volstrekt onhoudbaar. Voor zover ze dat nu nog niet zijn overigens.

Deze oplossing - de huidige dus - van aanhoudende recessie en massawerkloosheid in Zuid-Europa is economisch, politiek en sociaal gezien onhoudbaar. Vroeg of laat zal daar een regering opstaan die ervoor kiest de gifbeker dan maar gelijk leeg te drinken. Door zichzelf failliet te verklaren, de euro te verlaten en met een sterk gedevalueerde munt aan een nieuwe toekomst te gaan werken. Uiteraard met eveneens zware verliezen voor de rest van Europa tot gevolg.

Of inflatie...


Een andere oplossing is inflatie. Bedoeld om hetzelfde concurrentieprobleem aan te pakken. Maar nu dus niet met loon- en prijsverlagingen in Zuid-Europa (de hierboven besproken aanpak) maar juist met inflatie in het noorden. De rekening van het jarenlange feest dat in Zuid-Europa gevierd is, wordt hiermee als het ware met het noorden gedeeld.

De gedachte is als volgt: door de geldkranen wagenwijd open te draaien, komt er meer geld in omloop en daalt de waarde van geld. Inflatie dus. Inflatie maakt het in Zuid-Europa gemakkelijker de nog altijd noodzakelijke besparingen en hervormingen door te voeren. Maar in dit geval kunnen wel nominale loon- en prijsdalingen voorkomen worden (wat er anders toe zou leiden dat de bestaande schuld onhoudbaar wordt).

Noord-Europa zou in dit scenario haar eigen inflatie extra moeten opvoeren door bijvoorbeeld de overheidsuitgaven te verhogen of belastingen te verlagen. Met als opmerkelijk doel haar eigen concurrentiepositie ten opzichte van Zuid-Europa te verslechteren.

Of dit een erg aannemelijk scenario is? Waarschijnlijk niet. Duitsers zijn als de dood voor inflatie. Dit doet hen kennelijk te zeer herinneren aan de periode van hyperinflatie in de jaren '20 van de vorige eeuw. Maar veel andere oplossingen lijken er niet te zijn. Aan Duitsland daarom de keuze: het einde van de euro of toch maar inflatie?



Hendrik Oude Nijhuis MSc.   Over de auteur; Hendrik Oude Nijhuis MSc.
Oude Nijhuis heeft zich jarenlang verdiept in de strategieŽn van 's werelds beste beleggers en is tevens oprichter van warrenbuffett.nl. Via deze website kunt u tijdelijk een gratis module aanvragen over de beleggingsstrategie van Warren Buffett.
 Deel dit artikel
(0)
Er zijn nog geen reacties op dit artikel.
Let op: Op een artikel ouder dan 7 dagen kan alleen gereageerd worden door geregistreerde bezoekers.
Wil je toch reageren, registreer je dan gratis.


Binck Bank


Beoordeel artikel
Beoordeel dit artikel
 BaggerRedelijkPrimaGoedUitstekend
Er zijn nog geen beoordelingen.
Socialstock nieuwsbrief
Wekelijks op de hoogte blijven van de artikelen op Socialstock? Schrijf je in voor de nieuwsbrief.
        Volg Socialstock op Twitter!  volg Socialstock
op Twitter